Yale Üniversitesi’nden yeni araştırmalar, beyin kanserinin tedaviye dirençli iki türü olan gliomaların, tedavi sürecinde farklı mutasyonlar geliştirdiğini ortaya koydu.
Gliomalar ve Tedavi Direnci
Araştırmalara göre, gliomalar, tedavi sonrası hastalarda sık görülen tekrar eden beyin kanseri türleridir. Yeni tümörler genellikle öncekilerinden daha agresif olup, bu tür beyin kanseri olan pek çok hasta sonunda hastalığa yenik düşmektedir. Önceki araştırmalar, kalan kanser hücrelerinin tedaviye adaptasyon göstererek hayatta kalması ve yeniden çoğalmasının bu durumu yarattığını ortaya koymuştu.
Yale’deki araştırmacılar, 14 Ekim’de Nature dergisinde yayımlanan çalışmaları ile, tedavi direncinin evrensel olduğunu ancak bu dirence yol açan mutasyonların farklılık gösterdiğini tespit etti. Çalışmanın kıdemli yazarı Dr. Roel Verhaak, “Tedaviye yanıt olarak yaşanan tipik değişiklikleri bulduk. Şimdi, bunları öngörebilir miyiz?” dedi.
Farklı Mutasyonlar, Farklı Tedavi Stratejileri
Verhaak, astrocytoma ve oligodendroglioma olarak adlandırılan iki tip gliomanın, tedaviye direnç geliştikçe radikal şekilde farklı mutasyonlar geliştirdiğini vurguladı. Araştırma sonuçları, gelecekte glioma tedavilerinin daha spesifik tür odaklı olması gerektiğini öne sürüyor.
Dr. Verhaak, “Beyin kanseri hücreleri benzer şekilde davranabilir ancak farklı glioma türleri genetik düzeyde tedaviye oldukça farklı yanıtlar veriyor,” ifadelerini kullandı.
Çalışmanın Yöntemi ve Bulguları
Bu çalışmada, Verhaak ve ekibi, 10 ülkeden yaklaşık 180 kişiden iki tip gliomaya ait DNA örnekleri topladı. Tüm hastaların, tanı anında ve kanserin geri dönmesi durumundaki iki ayrı örneği bulunmaktaydı. Araştırmacılar, bu örnekler arasında karşılaştırmalar yaparak hangi mutasyonların tedavi süreçleri arasında geliştiğini belirledi.
Yapılan incelemeler, geri dönen gliomaların, öncekilerinden daha fazla mutasyona uğradığını gösterdi. Özellikle astrocytoma, DNA kopya mutasyonlarının alışılmadık derecede fazla olduğu bir glial varyantı olarak dikkat çekti. Oligodendroglioma ise kanser genlerinde birçok tek nokta mutasyonu geliştirdi.
Yeni Tedavi Fırsatları
Verhaak, bu yeni araştırmanın, tümörlerin tedaviye yanıtlarının DNA düzeyinde farklılık gösterdiği, ancak fenotip düzeyinde benzerlik taşıdığı anlamına geldiğini belirtti. Bu durum, farklı glioma türlerinin farklı tedavilere daha iyi yanıt verebileceğini öne sürüyor.
Örneğin, hormon reseptör pozitif meme kanserini tedavi etmek için kullanılan ribociclib ilacının, astrocytomalar için başlangıç noktası olabileceği düşünülüyor. Ancak yeni tedavilerin, beyin kanseri tedavisinde karşılaşılan mevcut sorunlarla başa çıkması gerektiği de vurgulanmakta.
Geleceğe Dair Umut Verici Bulgular
Dr. Verhaak, “Tedaviye yanıt olarak meydana gelen tipik değişiklikleri bulduk. Şimdi, bunların öngörülüp öngörülemeyeceği üzerine çalışmalarımıza devam edeceğiz,” dedi. Bu bulgular, beyin kanseri hastaları için daha iyi tedavi yöntemlerinin geliştirilmesine katkıda bulunabilir.
